Verhalen vangen

Een paar weken geleden schreef ik al over de paarse bruiloft op de heetste dag van het jaar.

Een dag vol liefde, warmte, kleur en plezier.

Maar achter zo’n dag zit voor mij altijd iets wat nog veel meer raakt.

Een verhaal.

Want dat is misschien wel wat ik het allerliefste doe: verhalen vangen.

Of het nu gaat om een afscheid, een levensverhaal, een huwelijk of een ander bijzonder moment in iemands leven… steeds weer kom ik terug bij hetzelfde:

De mens achter het moment.

Wie is iemand? Wat heeft iemand gevormd? Welke mensen, gebeurtenissen en keuzes hebben gemaakt wie iemand vandaag is?

Dat zijn de vragen die mij nieuwsgierig maken.

Bij een huwelijk mag ik luisteren naar een verhaal dat nog verder geschreven wordt. Naar twee mensen die samen een nieuw hoofdstuk beginnen.

Bij een afscheid mag ik luisteren naar een verhaal dat over het geleefde leven. Naar herinneringen, liefde en alles wat iemand heeft achtergelaten.

Twee momenten die op het eerste gezicht heel verschillend zijn.

Maar voor mij hebben ze dezelfde basis:

Liefde & verbinding!

En de behoefte om gezien en herinnerd te worden.

Een goed verhaal tijdens een afscheidsdienst of een trouwceremonie gaat voor mij daarom nooit alleen over de gebeurtenis zelf.

Het gaat over herkenning.

Dat mensen luisteren en denken: ja, dit klopt. Dit zijn zij.

Dat er ruimte is voor een lach én een traan.

Voor mooie momenten én kwetsbaarheid. De dualiteiten van het leven.

Want het echte verhaal zit vaak niet in de grote gebeurtenissen.

Het zit in de kleine dingen.

Een uitspraak die typisch iemand is. Een gewoonte waar iedereen om moet lachen. Een herinnering die ineens alles zegt.

Dat zijn de stukjes die een verhaal kleur geven.

En precies daar ligt mijn passie.

Luisteren. Durven doorvragen. Verzamelen. En uiteindelijk woorden geven aan dat wat mensen zelf soms lastig kunnen vangen.

Vaak is het gesprek waarin ik het verhaal vang al heel verhelderend, krijgen mensen ineens inzichten dankzij het gesprek wat we samen voeren. Vaak is er dan een soort zucht van verlichting, zich begrepen voelen, ineens is er 1 woord, of 1 kleine zin die de hele lading dekt.

Ik mag verhalen vastleggen op momenten die er toe doen.

Bij een nieuw begin. Bij een afscheid. En alles wat daar tussenin ligt.

Want ieder mens heeft een verhaal.

En ieder verhaal verdient het om gehoord te worden.